بیولوژی

اگر ما امروز ناگهان تصمیم بگیریم و هزار زن و مرد شیرازی را به مریخ بفرستیم، به طوری که تمام امکانات لازم برای زندگی در مریخ برایشان فراهم باشد و هیچ ارتباطی با زمین نداشته باشند، به نظرتان با گذشت زمان چه اتفاقی برایشان خواهد افتاد؟ البته منظورم از این سوال، جنبه‌ی طنز آن نیست […]

سال‌ها قبل در یک صفحه‌ی علمی، فرضیه‌ای راجع به منشاء حیات انسان روی زمین می‌خواندم که البته خیلی فرضیه‌ی پرطرفداری نیست و کسی هم آن را چندان جدی نگرفته است و به نظر نمی‌رسد چندان معتبر باشد و بتوان شواهدی برای آن پیدا کرد. اما من ایده‌ی پس ذهن ارائه‌ دهنده‌ی فرضیه را خیلی دوست

یکبار وقتی بچه بودم در یک مسابقه‌ی قرعه‌کشی و بخت آزمایی شرکت کردم، خیلی دوست داشتم ببرم و کلی آرزو و دعا که ایکاش من این مسابقه را ببرم. اما متاسفانه در نهایت این کارها جواب نداد و من هیچ چیزی از آن مسابقه به خانه نبردم. اما یک موضوع مهم و جالب را فهمیدم.

طبق برآوردهای سازمان بهداشت جهانی، چیزی بین یک و نیم تا دو میلیون نفر در جهان، در انتظار دریافت اعضای حیاتی بدن هستند. این در حالی‌ست که در سال ۲۰۲۳، تنها حدود ۱۷۰ هزار عمل پیوند عضو صورت گرفته است. همچنین از این بین، مشخص نیست که چقدر از این عمل‌های پیوند عضو موفق بوده

هنوز‌ هم می‌توان در بسیاری از کشورها قوانین وحشیانه‌ای مانند قطع دست را پیدا‌ کرد. یعنی با این همه پیشرفت بشر در زمینه‌های مختلف علمی و فلسفی، هنوز عده‌ای وحوش وجود دارند که فکر می‌کنند باید دست کسی را که دزدی کرده قطع کرد. کسی نمی‌پرسد که خروجی چنین‌ مجازاتی چه بوده است یا قرار

اگر کسی تکامل طبیعی را باور نمی‌کند و فکر می‌کند آسمان دهن باز کرده و ما دو تا سیب خورده‌ایم و بعد یکهو از آسمان افتاده‌ایم پایین، از او بخواهید که دستش را بگذارد روی ماتحتش تا بفهمد قضیه چیست. البته قصد توهین به این افراد را ندارم، بلکه یک موضوع علمی را عرض می‌کنم.

من به معجزه اعتقاد دارم، البته نه هر معجزه‌ ای. مثلا به اینکه کسی عصایی را بیندازد روی زمین و عصا مار شود، اعتقادی ندارم. خب چرا یکی از این معجزات در این عصر ارتباطات اتفاق نمی‌افتد که همگی با هم ببینیم و مورد راستی آزمایی قرار گیرد؟ شاید معجزه‌گرانی هنوز هم در زیر پوست

فلسفه و علم همواره با یکدیگر بده بستان داشته‌اند. در حالیکه عمر علم (به معنای امروزی آن)، بسیار کمتر از عمر فلسفه‌ است و در مقایسه با فلسفه، علم یک حوزه‌ی معرفتی به نسبت جوان به حساب می‌آید، همواره تعامل خوب و جالبی بین علم و فلسفه وجود داشته و یافته‌ های هریک، به توسعه‌ی

متاسفانه جهان برخلاف دنیای داستان‌ها، یک جهان ایده آل نیست. تاریخ بشر، مملو از انسان‌هایی‌ست که بیگناه مجازات شده اند. برخلاف این ضرب المثل که سر بی‌گناه تا پای دار می‌رود، اما بالای دار نمی‌رود، سرهای بی‌گناه بسیاری بوده که تا پای دار رفته و اتفاقا بالای دار هم رفته است که بعدها مشخص شده

لطفا گول این حرف‌ها که در گذشته مردم چون غذاهای سالم‌تری می‌خورده‌اند و بیشتر عمر می‌کرده‌اند را نخورید. این حرف‌هایی که امروزه عده‌ای راجع به علم می‌زنند، پر از مغالطات است. نمودار فوق افزایش امید به زندگی در بدو تولد در انسان‌ها را طی دویست سال اخیر نشان می‌دهد. هر نمودار دیگری نیز که پیدا