یکی از پرسش‌هایی که همواره علاقه‌‌ دارم از دیگران بپرسم این است که اگر قرار بود یک حیوان باشید، ترجیح می‌دادید کدام حیوان باشید؟ و اینکه اگر این حیوان بودید ترجیح می‌دادید الان کجا باشید؟ و خب طبیعتا از هرکسی

حس چشایی ما طی میلیون‌ها سال به گونه‌ای تکامل یافته است که ما به کمک آن دریابیم کدام غذا یا نوشیدنی را باید بخوریم و کدام غذا یا نوشیدنی را نباید بخوریم. خوردن غذای اشتباه، در بهترین حالت موجب هدر

حقیقتا گوش من از شنیدن جملاتی که با این چهار کلمه “متاسفانه در کشور ما…” آغاز می‌شود پر است. ما ایرانیان همگی مشکلات کشورمان را خیلی خوب می‌دانیم. حتی اگر از یک کودک ده یازده ساله بخواهید انشایی در رابطه

فتوسنتز فرآیندی‌ست که به کمک آن، گیاهان نور خورشید، آب، مواد غذایی و کربن دی‌ اکسید را استفاده کرده و بیومولکول‌های پیچیده حاوی انرژی را می‌سازند. فتوسنتز اساس رشد گیاهان و تبدیل انرژی به ماده در جهان است. گیاهان از

حتی بدیهی ترین مسائل نیز، در شرایط متفاوت نتایج متفاوتی دارند. در حالیکه شما انتظار دارید همواره همان نتیجه‌ی بدیهی را داشته باشند، با تغییر فرض‌ها، نتایج متفاوتی حاصل می‌شود. اجازه دهید این موضوع را با یک مثال بررسی کنیم.

سروده ای تقدیم به استاد دی‌داد، به مناسبت زادروزشان: درختی تنها بیابانی خشک بیکران آسمان گاه گاهی تکه ابری سایه‌ می‌افکند برای رهروان شب‌ها به مهمانی می‌آیند ستارگان در کویر ستارگان بی‌شمار ماه یکی‌ رهرو اما هیچ اینجا تنها باد