ثابت بودن سرعت نور در نسبیت خاص اینشتین
سرعت نور چیزی در حدود ۲۹۹/۸ هزارکیلومتر بر ثانیه است. فرض کنید سوار فضاپیمایی شدهایم که با سرعت ۰/۹۹ سرعت نور یعنی حدود ۲۹۶/۸ هزار کیلومتر بر ثانیه، حرکت میکند. ما به کمک این فضاپیما قصد داریم یک پرتو نور
نظریهی نسبیت خاص اینشتین
آلبرت انیشتین در سال ۱۹۰۵، نظریهی نسبیت خاص را براساس دو اصل زیر، ارائه داد: ۱- اصل نسبیت: قوانین فیزیک در هر دستگاه مرجع لَخت یکسان است. ۲- اصل ثابت سرعت نور: سرعت نور در فضا، در هر دستگاه مرجع
نسبیت خاص و انقلاب در فیزیک کلاسیک
تا پیش از آزمایش مایکلسون-مورلی، فیزیکدانان تصور میکردند که یک مادهی نامرئی و بدون جرم به نام اتر یا گوهر پنجم، سراسر گیتی را فرا گرفته است. فیزیکدانان انتظار داشتند که همانند امواج صوتی که با ارتعاش مولکولهای هوا منتشر
دانشمند و توانایی حل مساله
حدود دو هفته قبل بود که اولین جلسه از میتینگهای علمی را با دوست خوبم محمدحسین صالحیان برگزار کردیم. حسین دانشجوی دکتری کنترل دانشگاه تکنیکال هامبورگ است. علاقهی زیادی به فیزیک کلاسیک دارد و مطالعات خوب و جامعی هم در
تفاوت اقلیم و آب و هوا
پدربزرگ من کشاورز است. یادم است سال ۹۷ بود که یک روز داشتم برایش تغییرات اقلیمی و گرمایش زمین را توضیح می دادم و می گفتم که ناسا (البته می گفتم آمریکا چون فکر نمیکردم بداند ناسا کجاست) پیشبینی کرده
آزمایش مایکلسون- مورلی
در سال ۱۸۸۷ میلادی، فیزیکدان آمریکایی به نام آلبرت مایکلسون و همکارش مورلی، آزمایش جالبی برای اندازهگیری غیرمستقیم سرعت پرتو نور طراحی کردند که به آزمایش مایکلسون-مورلی معروف است. اندازهگیری مستقیم سرعت پرتو نور، تنها در اواخر قرن بیستم و