خیلی اوقات دیده‌ام که افراد به اشتباه همه چیز را به ژنتیک و DNA انسان ربط می‌دهند. مثلا فردی می‌کوید این توی DNA آن شخص است و هرکار کنی عوض نمی‌شود. خب این تفکر از قدیم هم بوده است. مثلا

من از وقتی که به خاطر دارم، پیدا کردن یار و شریک زندگی یک امر دشوار و انرژی بر بوده است. تنها موردی که ته ذهنم هست و معلوم است زیاد انرژی‌بر نیست، مربوط به زمان‌های خیلی قدیم بوده که

در یک جمعی یک بحث اخلاقی-سیاسی آغاز شده بود. دیدم که افراد مختلفی که با نظرات گوناگون وارد بحث شده اند، همگی قیافه‌ی حق به جانب گرفته بودند و حدس می‌زدم که این بحث با این اطمینانی که همه روی

اغلب این سیاستمدارانی که جنگ‌ها را راه می‌اندازند، یک بار هم در عمرشان اسلحه دستشان نگرفته اند و حتی در جنگ‌ها خطری را هم تجربه نکرده اند و کشته شدن یک انسان با تمام آرزوهایش را از نزدیک ندیده اند.

وقتی صحبت از واکنش‌های هسته‌ای بخصوص شکافت هسته‌ای‌ می‌شود، معمولا اولین اسمی که به ذهن ما می‌آید، رابرت اوپنهایمر است که مدیریت پروژه‌ی‌ منهتن را بر عهده داشت. اما یکی از مهم‌ترین و کلیدی‌ترین چهره‌ها در توسعه‌ی فیزیک هسته‌ای و‌

راستش آزادی جریان اطلاعات، به هیچ عنوان نمی‌تواند آشکار شدن حقیقت را تضمین کند. بعضی افراد فکر می‌کنند که همین که موانع جریان آزاد اطلاعات همچون سانسور برداشته شود و اطلاعات بدون هیچ مانعی جریان یابد، حقیقت خود بخود آشکار