
یک راه حل آسان برای یک مسالهی دشوار
یک موقعی در ایران کمپینهایی راه افتاده بود که مجموعههای حامی محیط زیست و اجتماع، در مقابل دریافت مقدار مشخصی از درب بطریهای پلاستیکی یکبار مصرف نوشیدنیها، یک ویلچر به بهزیستی اهدا میکردند تا در اختیار معلولین نیازمند قرار گیرد.

مسالهی کمترین برش، بیشترین جریان
تصویر فوق، نقشهی بخش اروپایی راه آهن شوروی سابق در دههی ۱۹۵۰ میلادی است. شما در بالای این نقشه میتوانید دریای بالتیک و در پایین این نقشه دریای سیاه را ببینید. جالب است بدانید که شوروی سابق یک شبکهی گستردهی

انسان جاویدان
نمودار بالا نمودار تغییرات میانگین امید به زندگی در ایالات متحده است. این نمودار دو جنبهی بسیار جالب دارد، یکی گذشته و دیگری آینده. با نگاه به گذشته در این نمودار، تمام خیالبافیها و چرندیات دربارهی گذشته دود میشود و

منطق حاکم بر ذهن
دوستش را برای مهمانی تولدش دعوت کرده و دوستش خیلی مودبانه درخواست دعوتش را رد کرده است، اما دلیلش را نگفته و صرفا گفته متاسفم نمیتوانم در مهمانیات شرکت کنم و امیدوارم به شما خوش بگذرد. حالا باید دید در

محدودیت ماشین وارپ
محدودیتهای تکنولوژیکی ما در غالب موارد، معلول و نتیجهی محدودیتهای علمی ماست. محض مثال همین کامپیوترهای اطراف ما را در نظر بگیرید. تمامی الگوریتمها (نرم افزارها) و کامپیوترهایی (سخت افزارها) که ما امروزه از آنها استفاده میکنیم، همگی براساس همان

راه رفتن با قهوه
همه فیزیکدانند. بله همهی انسانها به درجاتی فیزیکدانند، حتی اگر خودشان ندانند. حتی میتواند گفت که همهی موجودات زنده نیز فیزیکدانند. بعضی دانش فیزیکی را در دیانای خودشان دارند و برخی دیگر از طریق تجربه فیزیک را میآموزند. مثلا یک