راستش را بخواهید ما آنقدر زود به هرچیزی عادت می‌کنیم که خیلی راحت فراموش می‌کنیم که چیزها می‌توانست جور دیگری باشد، نه این شکلی که اکنون هست. این دقیقا نقطه‌ی قوت انسان‌های خلاق است، اینکه انسان خلاق لحظه‌ای با خود

مجموعه داستان بسیار زیبای “عزاداران بیل” نوشته‌ی نویسنده‌ی بزرگ ایرانی غلامحسین ساعدی، یکی از جذاب‌ترین و زیباترین کتاب‌های داستانی بوده است که من تا به حال خوانده‌ام. یکی از داستان‌های این کتاب، داستان گاو است که داریوش مهرجویی در سال

مدتی قبل به طور اتفاقی قسمتی از سخنرانی یک نماینده در پارلمان آلمان یا همان Bundestag را دیدم که برایم جالب بود. این نماینده در دفاع از حقوق پناهندگان سخنرانی می‌کرد و احزابی که قصد اخراج گسترده‌ی پناهندگان دارند را

ما چرا باید همواره منتظر بمانیم که پاسخ علم را بشنویم؟ چون علم و روش علمی تاکنون دقیق‌ترین و قابل اعتمادترین پاسخ‌ها را به مسائل مختلف ما داده است. علم ما را به ماه برده، علم اعماق جهان را به

سرندیپیتی (serendipity) یعنی خوشبختی. اگر همسن و سال من یا بزرگتر از من باشید، احتمالا با شنیدن کلمه‌ی سرندیپیتی یاد آن شخصیت کارتونی می‌افتید که شبیه دایناسورها بود و رنگ صورتی و چشمان بزرگ آبی داشت. نمی‌دانم نویسندگان آن انیمه‌ی

یک سوال مهم و اساسی که انسان امروزی به خصوص آن‌هایی که طرفدار پر و پاقرص نظام سرمایه داری هستند، باید پاسخ بدهند این است که آیا انسان قابل ارزش‌گذاری‌ست؟ بدین معنا که آیا می‌توان گفت که مثلا ارزش این