آیا ریاضیات از جنس ابژه است یا از جنس سوژه؟ این یک سوال بسیار مهم در فلسفه‌ی ریاضیات است که از زمان فیلسوفان یونان باستان و به خصوص افلان تا به اکنون هنوز مورد بحث است. ابتدا باید بدانیم منظور

یکی از تجربیات بسیار گرانبهایی که طی مدت فعالیتم در شبکه‌های اجتماعی کسب کرده‌ام، به دست آوردن معیاری برای سنجش اعتبار نظر افراد است و این‌ معیار “قدمت” است. در این مدت، بارها برایم اتفاق افتاده که فردی با دیدن

در تابستان امسال یک بار برادرم، برادرزاده‌ی خردسالم را به همراه خود به یک نانوایی سنگک برده بود. خب در این فصل کودکان معمولا به جای کفش، صندل یا دمپایی پا می‌کنند. از قضا وقتی شاطر نان را می‌آورد، یک

علم مقدس و خدشه ناپذیر نیست. اما این ضعف علم نیست، بلکه مزیت علم است که مقدس نیست. هرکدام از نظریات علمی که اکنون در اختیار داریم‌ و با آن‌ها زندگی می‌کنیم و از آن‌ها بهره می‌بریم، در آینده‌ای دور

فرض کنید یک روز صبح از خواب بیدار شده‌ اید و می‌بینید شریک عاطفی‌تان بسیار ناراحت است و دلش گرفته. حالا یا شما اشتباه بزرگ کرده‌اید یا یک افسردگی فصلی‌ست یا عزیزی را به تازگی از دست داده و دلتنگ

روزی شخصی به شما می‌رسد و می‌گوید : اجازه دهید من دستتان را برایتان قطع کنم. با یک دست قطع کردن که چیزی نمی‌شود و نمی‌میرید. سرتان را که نمی‌خواهم از بدنتان جدا کنم، فقط یک دست است دیگر. چیزی