واو!!! ساچ ا واو!!! این‌ اولین کلماتی بود که بعد از دیدن یک سیگنال رادیویی عجیب و غریب، به ذهن اخترشناس آمریکایی، جری آر امان آمد. جری آر امان یک اخترشناس شاغل در تلسکوپ رادیویی Big Ear در دانشگاه ایالتی

این دوست ما آقای احمد افتخاری Ahmad Eftekhari با کسی خرده برده ای ندارد. من این را در مصاحبه‌ای که سال گذشته با ایشان داشتم متوجه شدم. وقتی سوالی را پرسیدم و ناگهان خیلی جدی برگشتند و گفتند همین چند

پدر و مادرهای ما که هنوز مثل ما مدرن نشده بودند، همیشه برای خرید یک زنبیل همراه خودشان داشتند. من هنوز هم یک تصویر دور از این زنبیل‌ها در ذهنم وجود دارد. آنوقت ها هر خانه‌ای هم چند تا سفره‌ی

فلسفه و علم همواره با یکدیگر بده بستان داشته‌اند. در حالیکه عمر علم (به معنای امروزی آن)، بسیار کمتر از عمر فلسفه‌ است و در مقایسه با فلسفه، علم یک حوزه‌ی معرفتی به نسبت جوان به حساب می‌آید، همواره تعامل

جهان انسانی برخلاف جهان فیزیکی، مملو از عدم قطعیت‌هاست و به سختی قابل پیش‌بینی‌ست. ما اکنون می‌توانیم به طور دقیق پیش‌بینی کنیم که فلان سیاره یا فلان ستاره در چند میلیارد سال بعد چه وضعیتی خواهد داشت، اما نمی‌توانیم پیش‌بینی

“خوش استقبال بدبدرقه” این یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های اخلاقی و فرهنگی اکثر ما ایرانیان است. هر امری برای ما از سه فاز تشکیل شده : در فاز اول آن را بسیار پرانرژی و پرحرارت آغاز می‌کنیم، در فاز دوم رفته