ما امروزه در علم، بیشتر از استقراء یا همان induction، از قیاس علمی یا deduction استفاده می‌کنیم. یعنی یک‌ نفر فرضیه‌ای را ارائه می‌دهد که معیار مرزبندی پوپر را داراست. معیار مرزبندی این است که فرضیه‌ برای اینکه علمی باشد،

ویدئوی زیر، مربوط به سال ۱۹۶۰ در کشور آلمان است. خبرنگار از مردان آلمانی می‌پرسد که نظرتان راجع به رانندگی زنان چیست؟ همانطور که می‌بینید، تقریبا همه‌شان می‌گویند Ich bin dagegen یعنی من مخالفم. یکی می‌گوید زن من برای رانندگی

به دنبال خود می‌گردم در لابلای تصاویر در زیر برگ‌های زرد پاییز در چند قطعه موسیقی من خودم را گم‌ کرده ام من روزها و ماه‌ها و سال‌هاست که نشانی از خود ندیده ام تنها گاهی لمس باران گاهی نوازش

ریاضیات با کسی شوخی ندارد و اما و اگر نمی‌شناسد. اگر تحت فرضیاتی، مساله‌ای اثبات شد، دیگر آن مساله، تحت همان فرضیات قابل ابطال نیست. ما در ریاضیات و به طور مشخص، در علوم کامپیوتر، شاخه‌ای داریم که به عنوان

هر وقت صحبت از خرافات می‌شود، ذهن‌ بسیاری از افراد فورا به سمت یک شخصی که در جایی دور افتاده زندگی می‌کند و تحصیلات چندانی ندارد، می‌رود. یعنی حداقل آدم از یک فرد با تحصیلات عالی آکادمیک انتظار ندارد که

حالا که دیگر‌ تابستان تمام شده و کسی نیازی به یخ ندارد و خب البته، یخچال‌ها حالا دیگر خودشان یخ و آب سرد هم می‌سازند و لازم نیست کسی ظرف آب در یخچال بگذارد که یخ بزند. اما یک‌ زمانی