راستش من هنوز هم چیزی را پیدا نکرده ام که افراط و تفریط در آن خوب باشد. اگر کسی حتی در خوبی هم افراط کند، خوبی خودش تبدیل به بدی خواهد شد. یک مورد افراطی که اخیرا دیده ام و

مونتی هال یک مجری رادیو تلویزیون کانادایی-آمریکایی بود که در سال ۱۹۵۵ به آمریکا رفت و در آنجا در کارش بسیار موفق شد. این آقای مونتی هال، در سال ۱۹۶۳، یک برنامه‌ی جذاب تلویزیونی با نام بیا معامله کنیم یا

متاسفانه یک بلایی مدتی‌ست گریبانگیر ما مردم ایران شده است که نمی‌دانم چطور می‌توانیم از آن نجات پیدا کنیم و آن اینکه، به خاطر غم و خشمی که از شرایط حال حاضر کشورمان داریم، بدون هیچ مبنایی و بسیار عجولانه،

انرژی جنبشی برخلاف سرعت، جهت ندارد و یک کمیت اسکالر است، نه کمیت برداری. اگر مثلا یک‌ تکه سنگ با جرم دو کیلوگرم و با سرعت یک متر بر ثانیه حرکت کند، انرژی جنبشی معادل یک ژول دارد. حالا این

از دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ میلادی، به عنوان دهه‌های طلایی فیزیک یاد می‌شود. میزان اکتشافات در فیزیک در این دو دهه، به حدی بود که فهم و درک ما از جهان را به کلی دگرگون کرد. در سال ۱۹۲۵، ورنر

جان لاک و هگل با فاصله‌ی هفتاد سال از یکدیگر، تقریبا متعلق به یک عصر بودند. اولی فیلسوفی در انگلستان و دومی فیلسوفی در آلمان. جان لاک در انگلستان یعنی مرکز پادشاهی متحد بریتانیای کبیر متولد شد و زیست. حکومتی