نام نویسنده: aba ebad

فرض کنید همین فردا تکنولوژی آنقدر پیشرفت کرد که ما توانستیم به مریخ آدم بفرستیم. حالا می‌خواهیم با این تکنولوژی، آنجا برای خودمان برو و بیایی درست کنیم و تعدادی از انسان‌ها را بفرستیم که آنجا زندگی کنند و تمدن بشر را از یک تمدن زمینی، به یک تمدن بین سیاره ای تبدیل کنیم. خب […]

من که این حرف‌ها را قبول ندارم که تعداد رنگ‌هایی که مردها می‌توانند تشخیص دهند، کمتر از تعداد رنگ‌هایی‌ست که زن‌ها می‌توانند تشخیص دهند. اصلا کدام آزمایش و تحقیق علمی این موضوع را بررسی کرده است و اگر بررسی کرده، آیا رفته‌اند و از مردهای همه‌ی‌ مناطق دنیا سوال پرسیده اند که مشخص شود رنگ‌ها

بچه‌ی فضول فامیل که بسیار هم باهوش و کنجکاو است و می‌خواهد از همه چیز سر در بیاورد، در کارتن مورد علاقه‌ اش کلمه‌ی اژدها را می‌شنود و می‌آید پیش شما و از شما می‌پرسد اژدها چیست؟ شما برایش توضیح‌ می‌دهید که یک موجود زنده شبیه دایناسورهاست که بسیار بزرگ است و قیافه‌ی ترسناکی هم

در یکی از سمپوزیوم‌های هامبورگ بحثی پیرامون شاخصه‌های توسعه‌ی یک کشور مطرح شد. هرکسی تلاش می‌کرد که چیزی به تعریف توسعه یافتگی اضافه کند. اینکه اصلا چه کشوری از نظر شما توسعه یافته است و معیار و ملاک شما برای اینکه بگویید کشوری توسعه یافته است، چیست؟ در این میان، یکی از دوستان، با توجه

یک حقه‌ای که پیامبران عصر هوش مصنوعی جدیدا می‌زنند این است که هوش‌ مصنوعی یا همان AI قرار نیست که شغل شما را از شما بگیرند، بلکه کسانی که استفاده از AI را بلدند جای شما را خواهند گرفت. این پیامبران غالبا برای اثبات ادعای خود، از تمثیل استفاده می‌کنند. آن‌ها ادعا می‌کنند که با

اگر اطرافیانتان به شما می‌گویند که برای این کارها دیگر دیر شده و سنت زیادی بالا رفته، اما خودتان فکر می‌کنید که هنوز فرصت هست و حیف است که آن کار بزرگ را شروع نکنید و تنها منتظرید فقط یک نفر درستی امید شما را تایید کند، من دوست دارم آن یک نفر باشم و

آقای هیرایاما نظافتچی توالت های عمومی در بخشی از توکیو است. هر روز که به سر کار می‌آید، در همان مدت زمان کار، تمرکزش کاملا بر روی کار است و توالت های عمومی که مسئولیت آن را بر عهده دارد، برق می‌اندازد. در نیمه‌ی روز، برای نهار به پارکی در همان حوالی می‌رود و در

عصر یک روز زیبای پاییزی، از سر کار برگشته اید و یک استکان چای لبریز و لب سوز و لب دوز و دیشلمه برای خودتان ریخته اید و روی مبل جلوی تلویزیون لم داده‌اید تا برنامه‌ی مورد علاقه‌تان را تماشا کنید. اما همزمان مطلب جالبی که چند وقت قبل جایی خوانده بودید یادتان می‌آید. اینکه

یادم می‌آید که وقتی کودک بودم، یک فامیل پیری داشتیم که ثروتمند بود اما سوادی نداشت. یعنی حساب و کتاب هم بلد نبود. شاید بپرسید اگر سواد نداشت و حساب و کتاب هم بلد نبود، چطور ثروتمند شده بود؟ راستش او فقط در حالت عادی حساب و کتاب بلد نبود. مثلا اگر از او می‌پرسیدید

فرض کنید شما یک‌ فیزیکدان نظری هستید و در حال کار‌ کردن روی نظریه ای هستید که می‌تواند منجر به کشف ذره‌ی گراویتون (graviton) شود و به نوعی می‌خواهید با این کار تفسیری کوانتومی از گرانش ارائه دهید. یک روز که در اتاق خود نشسته اید و در میان معادلات ریاضی غوطه ور شده اید،