اجتماعی

آیا این امر واضح نیست که دیگران هم به قوه‌ی فاهمه و عاقله مجهز هستند؟ آیا این واضح و مبرهن نیست که دیگران هم چیزهایی خوانده‌اند و چیزهایی را تجربه کرده‌اند و چیزهایی را هم می‌دانند؟ آیا این انسان‌هایی که اطراف ما هستند، چشم و گوش و عقل ندارند و نمی‌توانند که خودشان درست و […]

یک زمانی در اوایل دهه‌ی سوم زندگی‌ام، این بازاریابی‌های شبکه‌ای و network marketing حسابی کارشان گرفته بود و تعداد زیادی از همسن‌ و سال‌های ما به این وادی کشیده شده بودند. رفته رفته تعداد اعضای این شبکه‌ها آنقدر زیاد شد که در هر مکانی، یکی از اعضای این شبکه‌ها به سراغ شما می‌آمد و شما

سه تجربه از انقلاب قبلی (انقلاب مهسا) متناسب با این روزها: اول : بگذاریم هرکسی کاری که فکر می‌کند در این شرایط درست است را انجام دهد. ما همگی خیلی خوب‌ می‌دانیم که اکثر ایرانیان، مدت‌هاست با نظام سیاسی حاکم بر ایران کاملا مخالفند و هرکسی به هر طریقی که می‌تواند و می‌داند، مخالفتش را

در نیمه اول قرن بیستم، نازی‌ها تلاش زیادی کردند که سیاست‌های ضد یهودی خودشان را در سایر کشورهای تحت نفوذ خود نیز اعمال کنند. کشورهای تحت سلطه یا نفوذ آلمان، می‌بایست یهودی‌های خود‌ را به آلمان تحویل می‌دادند تا نازی‌ها آن‌ها را به اردوگاه‌های تجمیع برده و سپس هر بلایی سرشان می‌خواستند بیاورند. اما ما

داستان اول : حکومت آلمان نازی، در موضوعات اقتصادی و رفاهی، چنان موفق عمل کرده بود که تقریبا تا سال آخر جنگ، آب توی دل آلمانی‌ها تکان نخورده بود. اگر کسی در آن دوره در آلمان زندگی می‌کرد، اصلا احساس نمی‌کرد که این کشور همزمان در حال جنگ با نصف دنیاست. براساس شواهد تاریخی، حتی

ایرانی‌ست و در مسابقه‌ای شرکت کرده و مبلغ خوبی به عنوان جایزه برنده می‌شود. با افتخار به روی صحنه می‌آید و سینه‌اش را سپر می‌کند و اعلام می‌دارد که می‌خواهد مبلغ جایزه‌اش را تمام و کمال به پناهگاه‌های حمایت از حیوانات بدهد و همه او را تشویق می‌کنند. اما آیا او واقعا نمی‌داند که بسیاری

نقد دردناک است، درست مثل چاقوی جراحی. وقتی یک متفکر چاقوی جراحی خودش که همان قلمش است را برمی‌دارد و از چیزی نقد می‌کند، حتما که به مذاق عده‌ای خوش نمی‌آید و حتما آن عده درد می‌کشند. اما این درد، درد کشنده نیست بلکه درد مفید و سازنده است. اگر نقد متفکر، عده‌ای را به

من به عنوان کسی که همواره دغدغه‌ی فرهنگ داشته و هدف فعالیت‌های خودم در زمینه‌ی عامه فهم سازی علم را توسعه‌ی فرهنگی جامعه‌ی ایران قرار داده‌ام، بایستی مدام از اهمیت فرهنگ و نقش آن در توسعه‌ و پیشرفت جوامع سخن بگویم. اهمیت و نقش فرهنگ در توسعه‌ی جوامع به هیچ عنوان قابل انکار نیست. فرهنگ

“هر خدمتگزاری خواه سرباز و خواه محصل باید رنج و زحمت را بر خود روا دارد تا سعادت و ترقی را در آغوش گیرد. شما اکنون به فرنگستان می‌روید و باید این نکته زا نصب‌العین خود قراردهید که برای زحمت و تحصیل علم و ادب و به آن جا رفته‌اید نه رفاهیت و آسایش، رفاهیت

فرهنگ ما خیلی اوقات شبیه سبک بازی‌ رونالدینیو است. طوری که می‌توانیم اسم فرهنگ ایرانی را فرهنگ رونالدینیویی بگذاریم. ویژگی منحصر به فرد‌ بازی رونالیدینیو این بود که به یک طرف نگاه می‌کرد و به یک سمت‌ دیگر پاس‌ می‌داد. من ایرانی‌های زیادی را می‌بینم که خیلی قشنگ حرف می‌زنند و می‌نویسند و دیگران را