نام نویسنده: aba ebad

اولین باری که به برلین رفتم، دیدن منظره‌ی بالا، مرا به شدت شوکه کرد. تصویر بالا صرفا چند آپارتمان معمولی و یک تابلو و یک پارکینگ نیست. وقتی اولین بار به برلین رفته بود، به دنبال این بودم که نقطه‌ی مرکزی و رهبری حکومت آلمان نازی را ببینم. بعد از کمی جستجو روی نقشه‌ی گوگل، […]

هرکاری بکنیم بالاخره ما هم یک حیوانی هستیم مثل بقیه‌ی حیوانات که برای بقای خودمان نیازهایی داریم که باید تامین شود و اگر این نیازهای اولیه تامین نشود، تمام فعالیت‌های دیگرمان که بیشتر جنبه‌ی اجتماعی و انسانی دارد، تحت تاثیر قرار می‌گیرد. هرکسی هم که می‌خواهد این نیازها را نادیده بگیرد یا آن‌ها را کم

شما را نمی‌دانم ولی من صبح‌ها اگر یک لیوان چای یا قهوه‌ نخورم، روزم رسما شروع نمی‌شود. گاهی اوقات هم که نوشیدنی گرم اول صبح را فراموش می‌کنم، ناگهان بعد از چند ساعت می‌بینم که کارایی‌ام بسیار پایین آمده است. آنوقت ناگهان یادم می‌آید که بله مشکل این است که چای یا قهوه نخورده‌ام و

فیلم زیبای سقوط (downfall) محصول سال ۲۰۰۴ آلمان، روزهای منتهی به سقوط آلمان نازی را از دریچه‌ی نگاه یکی از منشی‌های هیتلر به نام تراودل یونگه نشان می‌دهد. نیروهای متفقین، برلین را زیر آتش سنگین خود قرار داده اند. لحظاتی سخت و نفس گیر است. هیتلر و دیگر فرماندهان آلمان نازی در سنگر پیشوا (Führerbunker)

تا همین چند قرن پیش و تا قبل از اینکه چارلز داروین، نظریه‌ی بی‌نظیر تکامل طبیعی خودش را ارائه دهد، مساله‌ی حیات و تنوع زیستی، یک موضوع حل نشده برای ما بود. خیلی از انسان‌ها فکر می‌کردند که هریک از این موجودات ناگهان از آسمان افتاده اند روی زمین. خیلی‌ها فکر می‌کردند که این موجودات

بالا برویم پایین بیاییم، ما جهان را آنگونه می‌بینیم که می‌توانیم ببینیم، نه آنطوری که هست. ما هیچگاه دسترسی مستقیمی به جهان فیزیکی نداریم و همواره جهان را از دریچه‌ی حواس خودمان می‌بینیم. پس هر آنچه حواس ما به ما بدهد، ما جهان را همانطور می‌بینیم. اگر به شکلی بفهمیم که جهان فیزیکی متفاوت از

مدتی قبل یکی از مخاطبین قدیمی صفحه‌ام یکی از نوشتارهای من را در باب موضوعی در فلسفه‌ی‌ اخلاق خوانده بود و در نظرسنجی مربوط به آن نیز شرکت کرده بود و تحت تاثیر آن نوشتار به نظرسنجی پاسخ داده بود. یک هفته‌ی‌ بعد من نوشتار دیگری منتشر کردم و در آن دقیقا نظر مخالف نوشتار

موضوعی که بیش از هرچیزی توجه من را به فیلم‌های زنده یاد علی حاتمی جلب می‌کند، به کارگیری دیالوگ‌های بسیار قدرتمند و تاثیرگذار در فیلم‌های اوست. من سریال بی‌نظیر هزاردستان را تنها یک بار دیده‌ام، اما بارها و بارها به صحنه‌های‌ مختلف آن رجوع کرده‌ام تا دوباره این دیالوگ‌ها را بشنوم. گویی علی حاتمی درباره‌ی

همین الان که من می‌خواهم چیزی که توی مغزم‌ می‌گذرد‌ را به مغز شما منتقل کنم، ناچارم چندین پاراگراف بنویسم و شما هم ناچارید همه‌ی آن را بخوانید تا متوجه شوید چه چیزی توی مغز من می‌گذرد و بعد از اینکه متوجه شدید، دوباره درون مغز خودتان آن را تجزیه و تحلیل کنید و به

چند سال قبل که تب بورس و سهام در ایران خیلی بالا گرفته بود، یکی از دوستان ما حسابی افتاده بود توی این کارهای تحلیل بازار و پیش‌بینی و سیگنال ورود و خروج دادن. متاسفانه اکثر سیگنال‌هایی که می‌داد هم اشتباه از کار در می‌آمد و ضرر بزرگی به خودش و بقیه وارد کرده بود.