نام نویسنده: aba ebad

در تاریخ ۲۷ دسامبر سال ۲۰۰۴، ورود یک سری امواج پرانرژی به اتمسفر زمین، بیشتر ماهواره‌های موجود در اتمسفر را به مدت یک دهم ثانیه، از کار انداخت. همچنین ارتباطات کشتی‌‌ها و زیردریایی‌ها و حتی ایستگاه‌های رادیویی و تلویزیونی، در اثر این امواج، مختل شد. این حجم زیاد انرژی حتی میدان مغناطیسی زمین را برای […]

خودرویی که در این تصویر می‌بینید، خودروی پینتو (pinto) ساخت کمپانی فورد آمریکا‌ست که در زمان تولیدش در اوایل سال ۱۹۷۰ میلادی، کمی از خودروی پراید نداشت (البته نه آنقدر افتضاح). وزن آن کمتر از یک‌ تن و قیمت آن کمتر از دو هزار دلار بود. اما مشکل اصلی این خودرو، بحث ایمنی آن بود.

آخر مگر می‌شود آدمی چیزی را به دست بیاورد و در مقابل چیزی را از دست ندهد؟ من که سراغ ندارم. اگر شما سراغ دارید به ما هم نشان دهید. شما اگر پول بخواهید باید وقتتان را بگذارید. اگر در یک رشته‌ی ورزشی مدال المپیک بخواهید، باید سلامتی‌تان را فدای فعالیت حرفه‌ای در آن رشته‌ی

دوستی دارم که علاقه‌ی شدیدی به غذاهای دریایی دارد. وقتی که پای صحبت‌های او بنشینید، ممکن نیست در مورد طعم انواع آبزیان از ماهی مرکب و شاه میگو گرفته تا خرچنگ و اختاپوس و لاک پشت، صحبت نکند. او عاشق رستوران‌های دریایی و شهرهای ساحلی‌ست. من هروقت او را می‌بینم ناخودآگاه یاد انواع و اقسام

هر نظریه‌ی علمی بایستی قابل ابطال باشد. اگر نظریه یا ادعایی قابل ابطال نباشد، اساسا علمی نیست. ادعاهایی که قابل آزمایش و قابل رد کردن نباشند، در واقع ارزشی نیز ندارند. این معیار مهم علمی بودن یا علمی نبودن یک نظریه است که تحت عنوان تئوری ابطال پذیری (falsifiability) پوپر شناخته می‌شود. این نظریه اولین

به نظر من، آمار (statistics) برای همه‌ی انسان‌ها از نان شب واجب‌تر است. بسیاری از خطاهای شناختی ما به خاطر بی‌اطلاعی از آمار رخ می‌دهد. اجازه دهید یک مثال را بررسی کنیم. مثلا کسی از شما ‌می‌پرسد که حدس بزنید چند درصد ایرانیان اینستاگرام ندارند؟ خب اگر بدون سرچ کردن بخواهید به این سوال پاسخ

ما فرزند احتمالیم، هرچقدر هم پیچیده باشیم، باز هم خروجی قوانین احتمال هستیم. یک بازی منچ را در نظر بگیرید. فکر می‌کنم همه در کودکی یا بزرگسالی منچ بازی کرده اند. قوانین منچ بسیار ساده است. برای ورود یک مهره به زمین، لازم است جفت شیش بیاورید. در ادامه هر بار تاس بریزید، هر عددی

اگر از من بپرسید ترسناک‌ ترین لحظه‌ی تاریخ علم، چه زمانی بوده است، قطعا خواهم گفت ۳۰ دسامبر سال ۱۹۲۴ میلادی. اما چه اتفاقی در این روز افتاد که به نظر من بسیار حیرت انگیز و تا حد زیادی ترسناک است؟ این زمانی بود که اخترشناس بزرگ، ادوین هابل، با تلسکوپی که ساخته بود، دریافت

در اساطیر یونانی، تسئوس (Theseus)، پادشاه اسطوره‌ای و بنیان‌گذار شهر آتن، پس از کشتن مینوتور (Minotaur)، کودکان آتن را از دست شاه مینوس نجات داد و سپس با کشتی به دلوس فرار کرد. در گذشته آتنی‌ها، هر سال با بردن این کشتی به دلوس، یاد این حادثه را گرامی‌ می‌داشتند. از برگزاری این مراسم سالیانه،

بعضی از متفکران و اندیشمندان نیز بر این باورند که ما نبایستی به خاطر بحث پایایی (sustainability)، جلوی پیشرفت بشر را بگیریم. از نظر آن‌ها، ما نه باید و نه می‌توانیم چنین کاری بکنیم. از نظر آن‌ها، ما اگر کمی صبر کنیم، با پیشرفت تکنولوژی، خودبخود راه‌حل‌های پایدار نیز یافت می‌شود و تکنولوژی سرانجام خودش