فلسفه

شنیده ام که اولین قانون برنامه نویسان این است که اگر درست کار می‌کند به آن دست نزن ,if it works don’t touch it. البته این بیشتر حالت طنز دارد، اما حتی اگر در بسیاری موارد درست باشد نیز، در فیزیک نظری اصلا درست نیست، بلکه تله‌ای‌ست که بسیاری از فیزیکدانان بدان گرفتار آمده اند. […]

به تصویر بالا نگاه کنید. تصویر سمت چپ برد پیت را در مواجهه با یک عنوان یا یک اصطلاح نشان می‌دهد. در مقابل تصویر سمت راست، برد پیت را در مواجهه با متن و محتوای پشت آن عنوان نشان می‌دهد. این روزها جامعه و فرهنگ ما همچون این تصویر، درگیر یک آفتی شده است که

روانشناسی مدت‌هاست که دیگر به عنوان یک شاخه‌ی علمی شناخته می‌شود. در واقع روانشناسی بیش از یک قرن قبل و در سال ۱۸۷۹ و با تاسیس آزمایشگاه ویلهلم وونت در شهر لایپزیگ آلمان، به عنوان یک رشته‌ی علمی و کاملا تخصصی، ظهور کرد‌ و سپس رفته رفته، دانشمندان دیگر نقاط جهان، به این رشته‌ی علمی

بسیاری از فلاسفه، فیلسوف بزرگ یونان باستان ارسطو را، واضع منطق می‌دانند نه مبدع منطق. چرا که انسان خودبخود و به صورت طبیعی، تا حدودی منطق می‌داند و اصلا فهم ما از جهان به کمک منطق است و ذهن ما براساس منطق جهان اطرافش را درک می‌کند. حتی اگر هیچ کلاس منطقی نرفته باشیم یا

محمدعلی فروغی، متفکر ایرانی معاصر، در کتاب سیر حکمت در اروپا، گروهی را تحت عنوان سوفسطائیان به این شکل معرفی می‌کند: “در اواخر مائه‌ی پنجم جماعتی هم از اهل نظر در یونان پیدا شدند که جستجوی کشف حقیقت را ضرور ندانسته، بلکه آموزگاری فنون را بر عهده گرفته، شاگردان خویش را در فن جدل و

مدل استاندارد ذرات، بهترین و موفق‌ترین توضیحی‌ست که دانشمندان تاکنون در مورد دنیای زیراتمی ارائه داده اند. این مدل در واقع ماحصل تقریبا تمامی نظریات و اکتشافات و تلاش‌های هزاران فیزیکدان بزرگ از دهه‌ی ۱۹۳۰ بدین سو است. این مدل یک بینش بسیار عمیق و بنیادین نسبت به ساختار ماده می‌دهد. اینکه هر چیزی که

مدتی قبل قسمتی از سخنرانی آنالنا بربوک وزیر امور خارجه‌ی آلمان را می‌خواندم. صرف نظر از اینکه موضوع آن سخنرانی چه بود یا نظر من در مورد آن موضوع خاص چیست، این قسمت از سخنرانی او برایم جالب توجه بود، جایی که گفته بود : «این قابل فهم است که افراد به جای چالش و

این تصویر مربوط به گفتگوی سه نفر از فیزیکدانان شناخته شده‌ی حال حاضر دنیاست که سال گذشته توسط انستیتو هنر و ایده انگلستان برگزار شده است. موضوع این گفتگو نظریه‌ی جهان‌های موازی‌ست. موضوعی که ریشه‌ی آن در ابرانطباق کوانتومی (quantumsuperposition#) است. در ابرانطباق کوانتومی، یک سیستم همزمان در ترکیبی از حالت‌های مختلف قرار دارد تا

قصد دارید در مورد یک حوزه‌ی جدید علمی بیشتر بدانید، قاعدتا خیلی معقول نیست که ابتدا مقالات جدید منتشر شده در آن حوزه را جستجو کنید یا یک کتاب تخصصی در آن حوزه را پیدا کرده و شروع به خواندن کنید. شاید بهترین کار در اولین قدم این باشد که یک دانشنامه را ورق بزنید.

“فلسفه‌ی علم به همان اندازه برای دانشمندان مفید است که پرنده شناسی برای پرندگان” جمله‌ی‌ مشهوری‌ از ریچارد فینمن است که اکثر کسانی که مخالف فلسفه هستند، غالبا به عنوان شاهدی بر مدعای خویش، بدان ارجاع می‌دهند. غافل از اینکه خود علم و روش علمی، در فلسفه و به توسط فیلسوفان پایه گذاری شده است.